शुक्रवार, ५ ऑगस्ट, २०११

सखे

(छायाचित्र सौजन्य: रिधिमा - निशिधा )
.
.
तुझ्या माझ्यातले
सख्य सांगू कसे
शब्द पडती अपुरे सखे
सुख तुला पाहुनी
पास रेंगाळते
दुःख होते मधासारखे

विश्व माझे तुझे
सागरासारखे
वाद होती कधी वादळी
फक्त डोळ्यातुनी
गूज समजायचे
बोलण्याची कला वेगळी

मीच समजायच्या
तुझ्या खाणाखुणा
खुट्ट झाले तरी जाणवे
वेदना पण कशी
वाटली जिंकली
जाणती आपली आसवे

वेगळा कोपरा
आत हृदयामधे
तुझ्यासाठी असे राखला
या इथे त्या तिथे
पोचले मी कुठे
साथ ठेवीन गं मी तुला

तुषार जोशी, नागपूर

गुरुवार, ४ ऑगस्ट, २०११

अलामांडा

(छायाचित्र सौजन्य: सोनल)
.
.
घंटेची पिवळी फुले पाहिली होती
कधी लक्षात राहिली नव्हती
पण तू त्या दिवशी
एक फुल खोवलेस केसात
तेव्हापासून ते फूल विसरू शकलेलो नाही.
आता जिव हळवा होतो
घंटेची फुले पाहिल्यानेही.
आता घंटेची फुले
माझ्या अनुभव विश्वाचा
गोड भाग झालीयेत.
प्रत्येक वेळा
घंटेची फुले पाहता
ती तुझ्या आठवणींची
मनोहर झुळुक घेऊन आलियेत.
माझ्या आयुष्यात तू त्या फुलांना
वेगळे अस्तित्व दिलेस
ते फुल केसात खोवून
तू सौंदर्याचे दालन उघडे केलेस.
त्या फुलाला नवे अस्तित्व
आणि मला डोळाभर धन दिलेस.

(हो हो 'फुले पक्षी ती आणि मी' ही मंगेश पाडगावकरांची कविता मला माहित आहे, या कवितेची कल्पना त्या कवितेशी बरीच मिळते तरीही या कवितेतले अनुभव व भाव माझे आहेत)

तुषार जोशी, नागपूर
.
.

बुधवार, ३ ऑगस्ट, २०११

सावळी ती परी

(छायाचित्र सौजन्य: सोनल काळबांडे)
.
.
स्वप्नात ती दिसावी मिटताच डोळे
दिवसा तिचेच व्हावे आभास भोळे
दिवसा तिचेच व्हावे आभास भोळे
एक सावळी ती परी, मनमोहिनी सावरी
मनमोहिनी सावरी, एक सावळी ती परी ।। ध्रु ।।

रंगास तोड नाही, रूपास तोड नाही
शब्दच अपुरे पडती, पडती अपुरे
सागर तिच्या रूपाने, माझ्या समोर येई
सगळे किनारे भिजती, भिजती किनारे
हसताच ती प्रभेने दिपतात डोळे
विणतो सुगंध अंगी रोमांच जाळे
विणतो सुगंध अंगी रोमांच जाळे
एक सावळी ती परी, मनमोहिनी सावरी
मनमोहिनी सावरी, एक सावळी ती परी ।। १ ।।

कुरळ्या तिच्या बटांना, देता ती एक झटका
अडतो तिथेच श्वास, अडतोच श्वास
बघते ती ज्या कुणाला, त्याची असे दिवाळी
खासच जातो दिन तो, जातोच खास
बुडतो सहज कुणीही गहिरे ते डोळे
स्मरणात तिचिया जगणे जगणे निराळे
स्मरणात तिचिया जगणे जगणे निराळे
एक सावळी ती परी, मनमोहिनी सावरी
मनमोहिनी सावरी, एक सावळी ती परी ।। २ ।।

(सावळ्या मुलीची गाणी / तुषार जोशी, नागपूर)
.
.

रविवार, ३१ जुलै, २०११

फेयर अॅड लवली

(छायाचित्र: मोहिनी जोशी)
.
.
.

टिव्ही मधे दाखवती गोरे गोरे रंग
क्रीम कोणते मी लावू गोरे होण्या अंग
मला पण हवा माझा चेहरा चांगला
फेयर अॅण्ड लवली आणून देना बाबा मला

तुझा आहे तोच रंग गोड आहे बेटा
रंग बदलण्याचा नको ग आटापिटा
रंग जो मिळाला जन्मताना आपल्याला
तोच रंग छान रंग तोपण चांगला
बागेमध्ये मोगऱ्याची फुले असती ना
गुलाबाची पण असतात काय हो ना
गुलाबाने मोगरा व्हायचे नसते गं
गुलाबाचे वेगळे सौंदर्य असते गं
आवडतेस तू आहे तशीच आम्हाला
रंग गोरा करण्याचा विचार कशाला

जाहिरात दाखवावी लागतेच त्यांना
खोटी स्वप्ने विकायची असतात ज्यांना
गोरे छान काळे घाण म्हणावे लागते
पुन्हा पुन्हा तेच तेच सांगावे लागते
जगामध्ये सावळेसे बघ किती लोक
गोरे तर थोडे काळे सावळे अधिक
बदकांच्या सौंदर्याची व्याख्या ही वेगळी
चिमणीने तुलनाच करू नाही मुळी
सावळ्या रंगाची गोड गुणाची देखणी
तू आमुची अलौकिक सावळी चिमणी

सावळ्या रंगाचा पोरी अभिमान ठेव
त्याला आवडते तेच बनवतो देव
रंग गोरा रंग काळा आणिक सावळा
सगळेच त्याने बनवले हो ना बाळा?
सगळेच रंग छान असतात बघ
कुणाचाही करू नये द्वेष किंवा राग
लक्ष देऊ नये जर चिडवले कोणी
आपल्याच तालामध्ये म्हणायची गाणी
कितीतरी लोक पुढे भेटतील तुला
भाळतील बघ तुझ्या सावळ्या रंगाला


(सावळ्या मुलीची गाणी / तुषार जोशी, नागपूर)

.

शनिवार, ३० जुलै, २०११

योजना

(छायाचित्र सौजन्य: रिधिमा कोटेचा)
.
.
तुला पाहिले अन मानायला लागलो
देव आहे! तुला घडवलेय ग त्याने
तुझ्या लावण्यात स्वर्गीय हात आहे
शक्यच नाही घडणे योगायोगाने

योजना केलीय त्याने जाणीवपूर्वक
हासण्यात तुझ्या उत्कट चैतन्य पेरून
त्याचा अंश जगात फिरत ठेवण्याची
शल्ये विरती तुला पाहूनच दूरून

मग माझी योजना का केलीय गं
रूप साठवायला पण कुणी हवे ना
म्हणूनच कदाचित वाटत राहतं
जगूच शकणार नाही तुझ्या विना

तुला पाहिताच मी आस्तिक झालो
मी देवाचा बघ किती लाडका असणार
तुला त्याने माझ्याच काळात घडवले
त्याचे हे उपकार कधी ना विसरणार

माझ्यासाठी तूच त्याचा अंश आहेस
तुझा भक्त झालोय स्वीकार आता
तुझी साथ मोक्ष तुझी साथच स्वर्ग
लागली समाधी तुझेच गीत गाता

तुषार जोशी, नागपूर
.
.

रूप

(छायाचित्र सौजन्य: शर्वरी राणे)
.
.
तुझे सुबक नाक वेडे करते मला
तुला पाहण्याचाही सोहळा होतो
पण तुझ्या सोज्वळ स्वभावाचा
प्रभाव उत्कट जगावेगळा होतो

तुझे हसताना दिसणारे दात ना
मला मोत्यांचा दागिना वाटतो
मनापासून तुझ्या काळजी करण्याने
मनात स्नेहाचा परिमळ दाटतो

तुझे केस वाऱ्यावर उडतात ना
वाटते माझे जगणे ईथेच थांबावे
तू माझ्यासाठी हाताने केलेले
थालीपीठ तुझ्याच हाताने खावे

तुझे डोळे अन त्यातले पाणी
चिंब भिजवते जीव होतो हळवा
तुझ्या आकाशात उडताना दिसतो
माझ्या वचनांचा स्वप्नांचा थवा

सावळ्या रंगाचे काय बोलू गं
काय बोलू आता नाजुक बोटांचे
रूप साठवून ठेवतोय मनात
जणू मिळालेय धन जन्मभराचे

तुषार जोशी, नागपूर


.

शुक्रवार, २९ जुलै, २०११

वेंधळा साजण

(छायाचित्र सौजन्य: रिद्धिमा कोटेचा)
.
.
कधी कधी अशी भीती वाटते की आपण सौंदर्याला शब्दात बांधून आपल्याच शब्दांच्या मर्यादेत त्याला बांधू तर पहात नाही?  सौंदर्य सागरासमान आणि आपले शब्द फक्त थेंब रूप आहेत.  यावेळेस सौंदर्याला बांधून घालायची ईच्छाच होत नाहीये, तर एका खुळ्या वेंधळ्याची कल्पना शक्ती प्रक्षेपित करूनच हौस भागवतोय.

तुला पाहिले साडीत
आणि जागी ठार झालो
तुझ्यासाठी खुळा होतो
आता वेडा पार झालो

थोडे मराठी दागिने
तुला आवडतील का?
साध्या मराठी मुलाची
सोबतीण होशील का?

तुझ्या नाकावर नथ
कानी मोत्यांच्या कुड्या
गळ्यामध्ये ठुशी येता
होणे अप्सराही वेड्या

तुझ्या नाजुक गळ्यात
चपलाकंठी शोभेल
तुझी होऊनिया धन्य
मोहनमाळ ठरेल

वाकी पाटल्या मेखला
पायी पैंजणे जोडवी
किती मोहक हवीशी
माझी कल्पना असावी

साजेसा केसात खोपा
भाळी कुंकवाचा टिळा
ईतकेच मागतो हा
तुझा साजण वेंधळा

मराठी त्या दागिण्यांची
शोभा वाढवशिल का
एका मराठी मुलाची
सोबतीण होशील का?

तुषार जोशी, नागपूर
.
.

गुरुवार, २८ जुलै, २०११

आविर्भाव

(छायाचित्र सौजन्य: मंदार चितळे)
.
.
तुझ्यावर रागवणे
ठरवूनही जमेना
तुझे चैतन्य असे की
तुझ्याविना करमेना

तुझा मोलाचा दागिना
तुझा मोकळा स्वभाव
अरे मित्रा म्हणताना
स्नेहमयी आविर्भाव

तुझ्यावरती ठेवावा
डोळे मिटून विश्वास
तुझ्या शब्दांमध्ये आहे
मंद आश्वस्त सुवास

तुझी साथ लाभताना
कशाचिच नाही भीती
तुला धाडले मानावे
विधात्याचे ऋण किती

तुषार जोशी, नागपूर
.
.

उपकार

(छायाचित्र सौजन्य: रचना कुलकर्णी)
.
.
त्या रचनाकाराने केवढे ते उपकार केले
तुला सावळा रंग आणि मला डोळे दिले
तुझ्या गालावर खळी मला खळीचे वेड
तुला मिश्किल शैली मला हृदय भोळे दिले

तुला घनदाट केस तुला गहिरे डोळे
मला भावनेत गच्च ओली दिली कविता
तुला आठवताच शब्द सुरेख अर्थ पांघरती
आजकाल मी कविता करतो येता जाता

तुला मिळाली जीवघेणी हसण्याची कला
गोड पापण्यांची भाषा आणि हळुच लाजणे
मला मिळाले ओढ, हुरहुर आणि वेडेपणा
तुझा विचार करत रात्र रात्र जागणे

तुषार जोशी, नागपूर
.
.

नशा पानपानात

(छायाचित्र सौजन्य: शर्वरी राणे)
.
.तुला पाहताना असे वाटलेकी
जसा चंद्र आलाय बागेत माझ्या
तुझे चांदणे पांघरूनी बसावे
नसावे घड्याळास काटेच माझ्या

तुझ्या शूभ्र दातांचि जादू म्हणू की
तुझ्या दाट केसांचि किमया असावी
तुझे हासणे भान हरते असेकी
बघे ज्यास त्यालाच कविता सुचावी

तुला सांगतो मी जरा ऐक पोरी
तुझ्या हासण्यानेच फुलतात गाणी
तुझा स्पर्श होताच मोहरति पाने
निराशा हसे वेदना ही दिवाणी

तुझे श्वास मिळता फुले बाग अवघी
नशा पानपानात हिरव्या सुखाची
तुला फक्त स्मरतो जगाला विसरतो
नसे खंत ना आज पर्वा कुणाची

तुषार जोशी, नागपूर
.
.

बुधवार, २७ जुलै, २०११

लाघवी

(छायाचित्र सौजन्य: शर्वरी राणे)
.
.
तुझा सावळा चेहरा लाघवी
तुझ्या हासण्याची तऱ्हा लाघवी

तुझ्या धुंद केसात गुंतून वाटे
मला आज वारा जरा लाघवी

उन्हाळे जिरावे तुझ्या पावसाने
तुझ्या बोलण्याचा झरा लाघवी

पुरा ठार झालो तरी भान ना
तुझ्या पाहण्याचा सुरा लाघवी

न होवो कधीही तुझे दूर जाणे
तुझा भासही बोचरा लाघवी

तुषार जोशी, नागपूर 
.
.

गुरुवार, १६ जून, २०११

येता जाता

(छायाचित्र सौजन्य: श्वेता पेंडसे)
.
.
येता जाता
कितीतरी फोटो डोळ्यासमोर येतात.
टिकतात काही क्षण,
मग पुसटून जातात.
अश्याच अनेक फोटोंच्या नंतर
अचानक एकदा..
तुझा फोटो आला...
त्याच्या प्रभावाने
माझेच अस्तित्वच पुसटायला लागले.
तू फोटोतूनही
अस्तित्व व्यापून टाकलेस माझे
आता आणिक कोणताच फोटो पाहायची
इच्छा राहिली नाही
कदाचित काळालाही
पुढे सरकायची इच्छा राहिली नव्हती
तुझ्या फोटोकडे पाहण्याचा
माझा उत्सव थांबून तो पण पाहत असावा
तुझ्या बोलक्या डोळ्यांनी
तुझ्या मनमोकळ्या हसण्याने
जे दिले होते ते तर मी स्वप्नातही
कधी मागितले नव्हते
मी इतका खुळा तर कधीच नव्हतो
की एका फोटोवर खिळून जाईन
पण मला कळले
तुमच्या आयुष्यात एक फोटो
असा येतो की मग
सगळे आयुष्य त्याच्या भोवती
खिळून जाते.
तुम्ही स्वप्नातही न मागितलेले
अपार धन तुम्हाला मिळून जाते.
तुझा फोटो पाहिला..
मग मी उरलोच नाही.
तुझ्या अस्तित्वाचा सुंगंध
येऊ लागला पानापानातून
मला जगण्याचं
सुंदर कारण मिळालं तुझ्या फोटोमधून

तुषार जोशी, नागपूर

बुधवार, १५ जून, २०११

जगावेगळी किमया

(छायाचित्र सौजन्य: श्वेता पेंडसे)
.
तुझ्या हसण्याचा शुभ्र गोड प्रकाश पडला
वारा वाहताना क्षण तुला बघाया अडला
तुझी खट्याळ टिकली काळजात उतरली
तुझ्या स्वप्नाळू डोळ्यांची भूल पडली मनाला

किती निरागस हसू वागवते तू लिलया
तुझ्या कुरळकेसांची जगावेगळी किमया
तुझ्या सावळ्या रंगात एक अनामिक ओढ
बाणासमान रूतती तुझ्या नाजुक भिवया

कसे सांग ना आताशा सांभाळावे हृदयास
पसरला असण्याचा तुझा मोहक सुवास
तुझा प्रभाव ईतका खोल जाणवतो आता
तुला आठवत होतो दिन रातीचा प्रवास

तुषार जोशी, नागपूर

रेष माझी कुंकवाची

(छायाचित्र सौजन्य: श्वेता पेंडसे)
.
.

तुझ्या केसात सजली
रेष माझी कुंकवाची
तुझ्या डोळ्यात जगली
स्वप्ने माझी आयुष्याची

तुझे हसणे साजणी
तुझे खट्याळ बघणे
तुझे दुरून ईषारे
माझे दुरून जळणे
ऐक अशी बरी नाही
थट्टा माझी पामराची
तुझ्या डोळ्यात जगली
स्वप्ने माझी आयुष्याची

तुझ्या सावळ्या रंगाचा
दंश झाला पानोपानी
त्यात कहर मांडला
तुझ्या कुरळ्या केसांनी
मेघ तुझे रूपघन
हौस माझी पावसाची
तुझ्या डोळ्यात जगली
स्वप्ने माझी आयुष्याची

तुषार जोशी, नागपूर
.

तुझा सावळा शृंगार

(छायाचित्र सौजन्य: श्वेता पेंडसे)
.

तुझा सावळा शृंगार
जीव जाहला अंगार
किती रुतते रुतते
तुझ्या नजरेची धार

असे पाहू नको वेडे
जीव वितळतो माझा
तुझी ओढ काळजात
घेऊ लागली आकार

आता पाठीमागे सारे
बोल बोलतील मला
काय जाहले हो याला?
अहो गुणी होता फार

कसे सोसतो सोसतो
तुझ्या असण्याचे तेज
तुटे इतकी नादते
मन कोवळी सतार

घनघोर बरसतो
आता सुखाचा पाऊस
तुझा आठव मल्हार
तुझा विचार मल्हार

तुषार जोशी, नागपूर

शुक्रवार, २७ मे, २०११

गुलकंद

(छायाचित्र सौजन्य: त्रिशाला)
.
..

तुझा विचार सुगंध
तुझा चेहरा आनंद
तुला पाहणे गुलाब
तुझे स्मीत गुलकंद

तुझे असणे रोमांच
नसता ये आठवण
माझ्या दाट काळोखात
तुझ्या रुपाचं चांदणं
तुझे नाव मोरपीस
आठवता शब्द धुंद

तुला पाहणे गुलाब
तुझे स्मीत गुलकंद

तुझा प्रभाव लपेना
जादू पानापानावर

तुझ्या सहजपणाचे
तेज माझ्या मनावर

तुला पाहत राहणे
उरे एकलाच छंद
तुला पाहणे गुलाब
तुझे स्मीत गुलकंद

तुषार जोशी, नागपूर

२७ मे २०११, २०:००
.

गुरुवार, १९ मे, २०११

टेडी

(छायाचित्र सौजन्य: साँची)
.
.
तुला सगळंच ठाऊक आहे रे
माझं ते हसणं माझं रूसणं
कधी तुझ्याजवळ रडत वसणं
धावत येउन बिलगण्याची जागा
माझ्या सुख दुःखातला धागा
तू आहेस

माझ्याकडे पाहून हसतोस ना
क्षणभर हलकं हलकं वाटतं
तुला घेउन नाचावसं वाटतं
गोलू मोलू मखमली मस्त
माझ्या लहानपणाचा हट्ट
तू आहेस

माझे छकुले बाळ होतोस
अन माझ्यात ममतेचा झरा
तू खेळवत ठेवतोस खरा
प्रीतीचा साधक निव्वळ
माझ्यातले प्रीतीचे बळ
तू आहेस

तुषार जोशी, नागपूर
.

शनिवार, १४ मे, २०११

रसिकांचा प्रेषित

(छायाचित्र सौजन्य: ज्ञानेश वाकुडकर)
.
.
जे लिहितो तू रक्ताने
संदर्भ तुझ्या वचनांचे
विश्वाला व्यापुन उरते
ते मोल तुझ्या शब्दांचे

कधी भावुक कधी मनमौजी
कधी वेडा घोषित होतो
कधी लिहितो असले काही
रसिकांचा प्रेषित होतो

प्रेमाचा कवि होताना
गुण गातो आर्त सखीचे
दुःखाचा सागर होतो
मन जाणतोस नदीचे

शब्दा शब्दातून देतो
तू रसिकांना आनंद
हृदयांना काबिज करणे
जाणतो तुझा मी छंद

तुषार जोशी, नागपूर
१४ मे २०११, २१:००

कित्ती कौतुक

(छायाचित्र सौजन्य: पूजा)
.
.
कित्ती कौतुक
कित्ती कोतुक तुझ्या डोळ्यात
भरून वाहते गं
हळवं भावुक
कित्ती कौतुक

माझी भरारी
पाहुन तुला मिळालेलं सुख
कणाकणातुन ओसंडताना दिसते ना
धन्य होतो मी
डोळा पाणवे आपसुक
कित्ती कौतुक

किती साधा ना
सर्वांसारखाच एक
तू ईतकं महत्व देऊन मला
सशक्त करतेस
मोठ्ठं करतेस खूप
कित्ती कौतुक

हेच कौतुक
टिकवण्यासाठी
कदाचित काहीही करून जाईन
कळेलच तुला
मग पाहिन गुपचुप
कित्ती कौतुक

तुषार जोशी, नागपूर
१४ मे २०११, १८:३०
.

शनिवार, ७ मे, २०११

ईतकं मनमोकळं हसलीस

(छायाचित्र सौजन्य: शुभांगी दळवी)
.
.
ईतकं मनमोकळ हसलीस
क्षणभर श्वास घेणंच विसरलो
रम्य निसर्ग होता सभोवती
मी तिकडे बघणंच विसरलो

तुझ्याबरोबर जगलो मी ते
दोन क्षण अमूल्य होते
ईतकं निखळ सौंदर्य बघणारा
मी एक पुण्यवंत ठरलो

अजून आठवता तुझा चेहरा
प्रकाशतात माझे गाभारे
त्या अनंदाचे ढग झेलतात
जरी दुःखाने मी कोसळलो

ईतकं मनमोकळ हसलीस
क्षणभर भानावर येणंच विसरलो
तुला पाहणेच झाला सोहळा
धन्य झालो मी मोहरलो

तुषार जोशी, नागपूर
०७ मे २०११, २०:००

गुरुवार, २८ एप्रिल, २०११

हसतेस तू

(छायाचित्र सौजन्य: त्रिशाला परूळकर)
.
हसतेस तू
बहरे ऋतू
नुसते बघावे वाटते

बघता तुला
नकळे मला
तू अप्सरा का भासते

जपतो खुणा
वळुनी पुन्हा
तू हासलिस जेव्हा जिथे

स्मरता तुला
कळते मला
मन लागले आता कुठे

हसतेस तू
बहरे ऋतू
नुसते बघावे वाटते

तुषार जोशी, नागपूर
.

तुझे नाव मनात येताच

(छायाचित्र सौजन्य: त्रिशाला परूळकर)
.
तुझे नाव मनात येताच
गालावर माझ्या येते लाली
लोकं मनात म्हणत असतील
बघा किती नटून आली

तुझे हसणे कधी आठवताच
ओठांवर फुटते सहजच मित
लोक म्हणत असतील दिसते
आजकाल ही भलतीच खुशीत

आरशात पाहता माझंच रूप
सांगतं दिसतेस भलतीच स्वीट
म्हणतं माझीच नजर लागेल
कानामागे लाव काळी टीट

तुषार जोशी, नागपूर
.

रविवार, १७ एप्रिल, २०११

साक्षी

(छायाचित्र: सीमा जोशी)
.
तुझ्यातला साधेपणा
तू कधी हरवू नकोस
तू आहेस तशीच रहा
माझ्यासाठी बदलू नकोस
.
तुझ्या रहस्यमय वाटांचा
मी होईन एक प्रवासी
तुझ्या माझ्या दाट प्रेमाचा
दिवा असेल माझ्या पाशी
.
तुझी अनंत स्वरूपे
चंद्र चांदण्यांची नक्षी
तुझ्या प्रत्येक रूपाचा
मी होईन निव्वळ साक्षी
.
तुषार जोशी, नागपूर
.

शनिवार, १६ एप्रिल, २०११

तुझे असणे हेच माझे धन

(छायाचित्र सौजन्य: मनाली साटम)
.
तुझ्यावर लिहिली मी गझल
तुझ्यावर लिहिला मुक्तछंद
तुझ्यावर लिहिली जरी कविता
शब्दात मावेना ईतका आनंद

तुझ्यावर महाकाव्य लिहिले जरी
काहीतरी राहूनच जाईल
माझ्या शब्दांचे सगळे थेंब
तुझा सागर गमतीने पाहिल

तुला लिहिण्याचा सोडलाय नाद
फक्त भिजतो तुझ्या रूपात
तुझी आठवण येताच होते
रिमझिम पावसाची सुरवात

भिजतो रूजतो अंकुरतो मी
तुझे असणे हेच माझे धन
तुला पाहून तुला आठवून
सुगंधती दिवसाचे सारे क्षण


तुषार जोशी, नागपूर

मला हसविते ती

(छायाचित्र सौजन्य: मनाली साटम)
.
मला हसविते ती मला रडविते ती
जगावे कसे ते मला शिकविते ती

तिचे आणि माझे असे खोल नाते
तिला पाहता सूख दाटून येते
निराशा कधी ठाव घेता मनाची
नवे गीत गाऊ मला सुचविते ती

पळे दूर चिंता तिला भेटण्याने
मना ये उभारी तिला सांगण्याने
जगाचे उन्हाळे कधी तीव्र होता
तिच्या पावसाने मला भिजविते ती

तिला दुःख येवो न चिंता कधीही
तुला देवबापा मनी प्रार्थना ही
तिची साथ मिळता खरे स्वप्न होते
कहाणी निराळी अशी घडविते ती

तुषार जोशी, नागपूर

मंगळवार, १२ एप्रिल, २०११

स्वच्छंदी

(छायाचित्र सौजन्य: मनाली साटम)
.
.

ती मनात राहते माझ्या
आरशात बघताच गोड हसते
कौतुकाने डोळेभरून बघते
पुन्हा हसते...
लाजवते मला अगदी.
कधी कधी कानात जाऊन बसते,
म्हणते असं कर; असं करू नकोस
फार कुठे अपेक्षा ठेऊ नकोस
मनास रूचेल तसेच करत जा
जेव्हा जेव्हा गावेसे वाटेल, बिनधास्त गा
नवल वाटतं मला तिचं
किती स्वच्छंदी आहे ती
आणि सगळ्यांचे मन सांभाळण्यात
मुळात अडकून पडलेय मी

तुषार जोशी, नागपूर

पाहिले होते तुला मी

(छायाचित्र सौजन्य: मनाली साटम)
.
सावळ्या रंगास आली काय गोडी रंगताना
मी म्हणालो 'हाय जालिम मार डाला' पाहतांना

खोल झाला वार होता शल्य त्याचे काय सांगू
पाहिले होते तुला मी लाजुनिया हासताना

काय झाले काळजाचा एक ठोका सापडेना
घेतले तू नाव माझे काल जेव्हा बोलताना

मोहिनी केसांमधे काही तुझा गं दोष नाही
गुंततो जो तो सुगंधी केस ते तू माळताना

तू दिसावे तू हसावे तू असावे अतरंगी
मी बघावा रोज माझा जीव वेडा भाळताना

तुषार जोशी, नागपूर
१२ एप्रिल २०११

बुधवार, २ फेब्रुवारी, २०११

गेय कविता

(छायाचित्र सौजन्य: शिल्पा, छायाचित्रकार: तुषार)
.
.
ती सावळी मुलगी माझे
काळिज घेऊन गेलेली
जगतो आहे तालामध्ये
जगण्याला लय आलेली ।। ध्रु ।।

ती म्हणाली ज्या क्षणी
की सवय झाली तुझी
चोहीकडे संगीत वाजू लागले
माझ्या सगळ्या चिंता
माझी सगळी शल्ये
सगळी पळून गेलेली ।। १ ।।

भाव जागू लागले
शब्द नाचू लागले
कवितेत माझ्या अर्थ दाटू लागले
साधासा धडा होतो
आता माझ्या जगण्याची
गेय कविता झालेली ।। २ ।।

टेकते छातीवरी
चेहरा विश्वासुनी
वाटे मी राजा विश्व माझे जाहले
जगही जिंकेन मी
काहीही करेन मी
शक्ती अशी मिळालेली ।। ३ ।।

(सावळ्या मुलीची गाणी / तुषार जोशी, नागपूर)
.
.

सोमवार, १ नोव्हेंबर, २०१०

सावळी तू

(छायाचित्र सौजन्य: अनुजा)
.

तूच आशा
तू दिलासा
तू निराळी
वेगळी तू
सावळी तू

भावनांचा
मोक्षबिंदू
वीज जैशी
वादळी तू
सावळी तू

स्मीत माझे
गीत माझे
या मनाच्या
राऊळी तू
सावळी तू

भास नाही
तूच ती तू
पाहतो त्या
त्या स्थळी तू
सावळी तू

शब्द माझे
भाव माझे
झेलणारी
वेंधळी तू
सावळी तू

ज्योत माझी
तेवतांना
काळजीची
ओंजळी तू
सावळी तू

(सावळ्या मुलीची गाणी / तुषार जोशी, नागपूर)
.

मंगळवार, २६ ऑक्टोबर, २०१०

सांगू कसे तुला मी


(छायाचित्र सौजन्य: प्रतिज्ञा)
.
.
ए सावळ्या मुली गं
सांगू कसे तुला मी
माझाच मी न उरलो
झालो पुरा तुझा मी ।। ध्रु ।।

स्वप्नात मी तुझ्याशी
गोष्टी कितीक करतो
येता तुझ्या समोरी
पुन्हा मुकाच ठरतो
ही ओढ जीवघेणी
झुरतो तुझ्या विना मी ।। १ ।।

जादू तुझ्या छटांची
घायाळ रोज करते
मी टाळतो तरीही
मन आठवांत फिरते
आता तुझ्याच साठी
वेडापिसा खुळा मी ।। २ ।।

स्वप्नात पाहिलेले
सत्यातही घडावे
जगणे तुझे नि माझे
बघ एकरूप व्हावे
जगणे तुझ्या विना गं
जगणे न मानतो मी ।। ३ ।।

(सावळ्या मुलीची गाणी / तुषार जोशी, नागपूर)
.
.

गुरुवार, २१ ऑक्टोबर, २०१०

अनवट माया


(छायाचित्र सौजन्य: पल्लवी)
.

काळ्या सावळ्या मुलीची
आहे अनवट माया
काळ्या रेशमी केसांची
कशी घनदाट छाया ।। ध्रु ।।

शुभ्र मोगऱ्याच्या मुळे
केसामध्ये फुले,
सुगंधी उत्सव
कानामध्ये मोती डुले
किती मोहमयी,
असावे वास्तव
तिला भेटण्या आधीचा
सारा जन्म गेला वाया ।। १ ।।

स्मित हळुवार धुंद
कसा चहुकडे,
प्रकाश पसरे
चंद्रबिंदी बघताना
बघणारा भान,
सगळे विसरे
फक्त आठवाने तिच्या
माझी रोमांचित काया ।। २ ।।

(सावळ्या मुलीची गाणी / तुषार जोशी, नागपूर )

.

मंगळवार, २४ ऑगस्ट, २०१०

ते तुझे डोळे टपोरे

(छायाचित्र सौजन्य अश्विनी, छायाचित्र - अश्विनी)
.
.
ते तुझे डोळे टपोरे स्वप्न त्यांतून सांडते
भावनांचे गाव तू शब्दात हळवे मांडते
.
सावळ्या रंगास आला गोडवा तुझिया मुळे
अश्विनी हे नाव त्या रंगास द्यावे वाटते
.
चेहऱ्यावर या तुझ्या कविता कशी करतात गं
रुप गहिरे आमच्या थेंबात कसले मावते
.
केस रेशम गाल मखमल स्मित कातिल ओठीचे
पाहिले कितीदा तरी पुन्हा पहावे वाटते
.
सादगी पाहून माझा जीव बघ नादावला
होई दृष्टी सोहळा साधी जरी तू वागते
.
.
तुषार जोशी, नागपूर
२४ ऑगस्ट २०१०, ११:००
.

शुक्रवार, ९ जुलै, २०१०

एकटक बघायला लागला

(छायाचित्र सौजन्य मेघनाद)

.

.

एकटक बघायला लागला
आज तो हसता हसता
माझा एक ठोका चुकला
त्याला बघता बघता
.
आज मला तो अचानक
वाटला नवा नवा
त्याच्या नजरेत नेम होता
बोचरा पण हवा हवा
.
आज आरशात स्वतःचे
वेगळेच रूप पाहिले
गाल हलके गुलाबी
डोळे लाज लाजलेले
.
एका नजरेत आज तो
हुरहुर लावून गेला
माझे काळीज स्वतःच्या
सोबत घेऊन गेला
.
.
तुषार जोशी, नागपूर
०९ जुलै २०१०, १०:००
.
.

बुधवार, ७ जुलै, २०१०

आणि जेव्हा ती हसली


(छायाचित्र सौजन्य: प्रणोती)
 .
.
मनातले सांगितले तेव्हा
उगाच रूसुन असलेली
जीव टांगणीला लावून ती
रागात जाऊन बसलेली
भांड्यात पडला जीव
हळून पुन्हा ती दिसली
मागे वळून पाहिले
आणि जेव्हा ती हसली
.
सुगंधले जगणे माझे
टवटवले फुलले
कसे होईल काय होईल
सगळे प्रश्न नुरले
माझी तिची एक स्थिती
माझी खात्री पटली
मागे वळून पाहिले
आणि जेव्हा ती हसली
.
तिच्यासाठी किती किती
मला करायचे होते
तिचे हसणे जपण्यासाठी
घर विणायचे होते
माझ्या जगात आली ती
माझी चिंता मिटली
मागे वळून पाहिले
आणि जेव्हा ती हसली
.
जीव जडतो तेव्हा
खुळ्यासारखे होते
तिलाही तसेच व्हावे
अशीच ईच्छा होते
माझीच छबी मला
डोळ्यात तिच्या दिसली
मागे वळून पाहिले
आणि जेव्हा ती हसली
.
स्थळ काळ सगळे
माझ्या साठी विरले
तिचा होकार आणि एक
धडधडते काळीज उरले
भावनांचे शब्द झाले
अचानक कविता सुचली
मागे वळून पाहिले
आणि जेव्हा ती हसली
.
.
तुषार जोशी, नागपूर
०७ जुलै २०१०, २३:४५
.
.

सोमवार, २५ जानेवारी, २०१०

सुंदर कविता



(छायाचित्रकार: मीच, सौजन्य: श्वेता)
.


कुण्या खुळ्या कवीची
आहेस तू सुंदर कविता

ईतके नीट नेटके रूप
कुणी कसे बनवू शकतं?
तो नक्कीच शुद्धीत नसेल
तुला बनवून त्याने स्वतःलाच
टाळी दिली असेल

निरागस कळी उमलावी
हळूच जशी पहाट होता
कुण्या खुळ्या कवीची
आहेस तू सुंदर कविता

ईतकं सहज हृदयाला
भेदून जाणारं
कुणी कसं हसू शकतं?
तुझ्यात त्याचे अंतरंग
भरभरून झालेय व्यक्त.

तुला बघून त्या कवीसाठी
नतमस्तक होई माथा
कुण्या खुळ्या कवीची
आहेस तू सुंदर कविता

तुषार जोशी, नागपूर
२५ जानेवारी २०१०

.

शुक्रवार, २२ जानेवारी, २०१०

तुझे डोळे


(छायाचित्र सौजन्य मोहिनी)


तुझे डोळे
वेडावुन जाती तुझे डोळे
तुझे डोळे

मन जड झाले
भांबावुन गेले
विरहात माझे
रंग हरवले
सप्तरंगी तेव्हा
स्मरणांच्या भेटी
रंगवुनी देती तुझे डोळे

सुगंधात न्हाते
मोहरून येते
पाहताना माझे
भान हरपते
पापणीच्या आड
प्रेम साठवती
सखे माझ्या साठी तुझे डोळे

स्वप्न जगण्याचे
उंच उडण्याचे
तुझ्यामुळे सारे
क्षण स्वर्ग माझे
आशेची किनार
समृद्धिची ओटी
चैतन्याच्या ज्योती तुझे डोळे

तुषार जोशी, नागपूर

बुधवार, १७ जून, २००९

संधी


(छायाचित्र सौजन्य मंदार)
.
तो तत्वज्ञान बोलतो
कवितेतून त्याच्या
पण मला दीपवून जातो
प्रकाश चेहऱ्याचा

शब्द बघ शब्द बघ
आग्रह त्याचा नेहमी
पण डोळ्यांच्या रोख कसा
सोडवायचा आम्ही

कविता ऐकायला माझी
ना नसतेच कधी
डोळे भरून चेहऱ्याकडे
बघण्याची तिच संधी

कवितेतून मनावर
चालतंच त्याच राज्य
गोड हसून काबीज ठेवतो तो
हृदयाचेही साम्राज्य

तुषार जोशी, नागपूर
१७ जून २००९, १८:००

.




मंगळवार, १२ मे, २००९

हारवलेलं हसू

.
.
कुणाचं हसू हारवलेलं दिसलं
की आपल हसणं थोड पेरावं
दिल्याने वाढतोय हा खजिना
देता देता श्रीमंत व्हावं
.
तुमच्यासाठी सोप्पं असेल
सहज गोड हसायचं इतकच
कुणाला जगणं शिकायला
हवं असेल कदाचित तितकच 
.
हसल्याने आयुष्य वाढतयं
हसावं आणि सुंदर दिसावं
दिल्याने वाढतोय हा खजिना
देता देता श्रीमंत व्हावं
.
.
तुषार जोशी, नागपूर
११ मे २००९, २२:००
.
.

बुधवार, २५ मार्च, २००९

आनंदाचे कण


(छायाचित्र सौजन्य आसावरी)
.
.
हास्याने सांडले तुझ्या
आनंदाचे कण
लख्ख लख्ख उजळले
सगळेच क्षण
.
घरभर पसरले
डोळ्यातले तेज
हर्ष मावेनाच झाले
आभाळ लहान
.
एका क्षणी झाला सर्व
ऋतूंचा सोहळा
तू सूर्याची उब तूच 
चंद्राचं चांदणं
.
मोहरल्या बावरल्या
शब्दांच्या पाकळ्या
निखळ हसणे झाले
पहाट किरण
.
कण कण मी वेचतो
मनाच्या कुपीत
आठवावे जातायेता
नेहमी म्हणून
.
.
तुषार जोशी, नागपूर

सोमवार, १६ मार्च, २००९

हासली तू

(छायाचित्र सौजन्य मिताली)
.
हासली तू
.

हासली तू की मनाला
चांदण्यांचा स्पर्ष झाला.
की फुलांना उमलतांना?
गंधवेडा हर्ष झाला.
.
हासली तू मंद वारे
वाहतांना स्तब्ध झाले
आसमंती चंद्र तारे
लाजले भयमुग्ध झाले
.
हासली तू आणि माझा
पाहण्याचे गीत झाले
शब्द भारावून गेले
भाव सारे प्रीत झाले
.
.
तुषार जोशी, नागपूर
.
.

रविवार, १५ मार्च, २००९

कुठे पाहते ग पोरी

(छायाचित्र सौजन्य शिवानी)
.
.
.
कुठे पाहते ग पोरी
डोळे तिरके करून
मनातले कळेचना
तुझा चेहरा बघून
.
गालावर पसरले
किती हसणे रेखीव
आज बिचा~या कुणाचा
कुठे जाणार का जीव
.
डोळ्यांमध्ये साठलेले
आहे कौतुक कुणाचे?
आहे रहस्य कसले 
तुझी कली खुलण्याचे?
.
नको सांगू नको सांगू
ठेव गोष्ट लपलेली
तुझे डोळे कधी तरी
करतीलच चुगली
.
.
तुषार जोशी, नागपूर

शुक्रवार, १२ डिसेंबर, २००८

प्रतिबिंब

(छायाचित्र सौजन्य योषिता)

तू कविता ऐकतेस ना
तेव्हा तूच कविता होतेस
डोळे बंद करतेस ना
तेव्हा तर जीवच घेतेस

मी थोर कवीची कविता
बघताना हरवून जातो
माझी कविता मेणबत्ती
तू सूर्य होऊन जातेस

तुलाच लिहितो नंतर
मी शब्दा शब्दां मध्ये
शब्दांच्या तळ्यात मग तू
प्रतिबिंब होऊनी खुलतेस

तुषार जोशी, नागपूर

गुरुवार, २३ ऑक्टोबर, २००८

एक मुलगी

(छायाचित्र सौजन्य सुप्रिया)


आलेल्या दुःखाला
हसुन साजरे करते
एक मुलगी जगण्याचे
सुमधुर गाणे करते

वास्तव जगताना हो
स्वप्ने पण बघते ती
क्षण हरवले त्यांना
अधुन मधुन स्मरते ती

ही मुलगी आसपास
आहे तुमच्या बरका 
जाणवेल अचानक
कधी आनंदाचा झोका

तीव्र तिच्या दुःखाने
रात्र ही होते आहे
हळुच तिच्या स्वप्नांची
पहाट जन्मते आहे

सापडली जर ही कधी
तिला सांगणार आहे
तुझ्या मुळे दुःखातही
सुख नांदणार आहे

तू अशीच प्राणपणे
दुःखाला जगत रहा
हसणे पसरून जगणे
मंगलमय करत रहा

मंगळवार, १७ जून, २००८

मी चालत राहीन

(छायाचित्र, गौरी यांच्या सौजन्याने)

मी चालत राहीन मी चालत राहीन
मी चालत राहीन मी चालत राहीन

माझा माझ्यावरती विश्वास माझा प्रवास होईल खास
येईल दुःख येईल सुख निर्भय स्वीकारीत जाईन
मी चालत राहीन मी चालत राहीन
मी चालत राहीन मी चालत राहीन

मी जेव्हा जेव्हा मंगल कामासाठी माझे हात दिले
तेव्हा तेव्हा सगळीकडून मदतीला मित्र धावत आले
मी मित्रवान मी भाग्यवान मी स्वाभिमानी मी शक्तिवान
सगळ्या कामा मध्ये माझा मी एक ठसा ठेवीन जाईन
मी चालत राहीन मी चालत राहीन
मी चालत राहीन मी चालत राहीन

स्वप्ने असतील माझी मोठी शिखरांना जाऊन भीडणारी
ठरवीन ध्येय गाठेन ध्येय प्रसन्नता पसरविणारी
वीवेकवान मी धैर्यवान मी जागरूक मी प्राणवान
जाईन तिथे मी शक्ती कण उधळीत जाईन पसरीत जाईन
मी चालत राहिन मी चालत राहीन
मी चालत राहीन मी चालत राहीन

तुषार जोशी, नागपूर

शुक्रवार, १३ जून, २००८

खारूताई

(छायाचित्र के श्रीश यांच्या सौजन्याने)

छोटीशी खारूताई
दगडावर बसली होती
निरागस गोजिरवाण्या
दिसण्याने नटली होती
.
इवल्याश्या अस्तित्वाने
हृदयाचा पीळ गळाला
आडून तिला बघण्याचा
माझा गं उत्सव झाला
.
तुषार जोशी, नागपूर

शुक्रवार, ३० मे, २००८

संवेदनेच्या बायनाकुलर ने

(छायाचित्र गौरव यांच्या सौजन्याने)

.
.
संवेदनेच्या बायनाकुलर ने
दूरचे बघायचा प्रयत्न करतेय
दहा पंधरा वर्षांनंतर
बघूया मी कशी दिसतेय
.
वा नवे मित्र आहेत
जुने पण टीकून आहेत
तीव्र इच्छा अंतरमनात
तीव्रतेने पोहचवतेय
दहा पंधरा वर्षांनंतर
बघूया मी कशी दिसतेय
.
पैशापुढे शिक्षणाला
मी नेहमीच महान मानलंय
फार श्रिमंती दिसत नाही
नावापुढे डॉक्टर लागलेय
दहा पंधरा वर्षांनंतर
बघूया मी कशी दिसतेय
.
दोन पिलं आहेत जवळ
ममतेची डोळ्यात तृप्ती
माझ्या स्वप्नांचे आयुष्यावर
प्रक्षेपण करून बघतेय
दहा पंधरा वर्षांनंतर
बघूया मी कशी दिसतेय
.
.
तुषार जोशी, नागपूर
.
.

बुधवार, २८ मे, २००८

आनंद वाटतो तुझा हासरा चेहरा

(छायाचित्र सहयोग: अवंती)

आनंद वाटतो तुझा हासरा चेहरा
मनात राहतो तुझा हासरा चेहरा

कुणीतरी आहे हृदयात लपलेले
गुपित सांगतो तुझा हासरा चेहरा

दुःख विसरावे ओठात हसू यावे
इतके मागतो तुझा हासरा चेहरा

डोळे बंद केले तरी समोरच येतो
खट्याळ वागतो तुझा हासरा चेहरा

एकांताची बाधा मनास कधी झाली
प्रकाश पेरतो तुझा हासरा चेहरा

तुषार जोशी, नागपूर

सोमवार, २६ मे, २००८

तुझं ते बघणं...

(छायाचित्र सहयोग: दीपा)

हातावर हनुवटी ठेवून
तुझं ते बघणं.. मी आठवतो
दूर असताना.
त्या आठवणीत भिजतो
रूजतो...
मोहरतो...
आणि...
नव्या उमेदीने.. पुन्हा
शब्दात उतरतो...
तुझ्यासाठी.

धावत येतो
तुला ऐकवण्यासाठी
बळेच समोर बसवून
हमखास हक्क गाजवतो
आधी ऐक म्हणून
कविता आवेशात
सादर करून दाखवतो

तुला सगळं कळतं
तुझ्या डोळ्यात दिसतं
जसं काही तुला म्हणायचंय
तुला कसं रे हे सुचतं
तू हमखास दाद देतेस
कधी खरच..
कधी मन राखण्या साठी.

काहिही असो..
मला मिळतं बक्षिस
एका कौतुकाने भरलेल्या..
टपोऱ्या डोळ्यांच्या ..
मुलीचे चित्र.
डोळ्यात साठवण्यासाठी.

तुषार जोशी, नागपूर

सोमवार, ५ मे, २००८

केसांची नागिण

(छायाचित्र, सामिया च्या सौजन्याने)

सांभाळावं किती जीव गेला नादावून
डसली गं हाय तुझ्या केसांची नागिण

काळ्याभोर केसांचे गं अल्लड वळणे
दातात दाबणे ओठ सहज हासणे
कपाळाची बट जशी रूपाला तोरण
डसली गं हाय तुझ्या केसांची नागिण

विसरलो स्वेटर ते घ्यायला मी आलो
तुझ्या अंगावर तेच पाहता खिळलो
केव्हढा तो मोठा माझ्या स्वेटरचा मान
डसली गं हाय तुझ्या केसांची नागिण

मानेवर दिसे हनुवटीची सावली
बघतांना होतो जीव माझा वर खाली
मनी सदा वाजे तुझ्या रूपाची पैजण
डसली गं हाय तुझ्या केसांची नागिण

तुषार जोशी, नागपूर

खळखळून मग हसलो

(छायाचित्र - सोनल चिटणीस यांच्या सौजन्याने)

खळखळून मग हसलो पुन्हा एकदा आपण
देह भान विसरलो पुन्हा एकदा आपण

मित्रांच्या येण्याला मी स्वर्ग मानले नेहमी
टाळी देऊन घेऊन आयुष्य वाढले नेहमी
मैत्रीच्या नात्याचे सार्थक हो पुन्हा झाले
मैत्रीचा उत्सव झालो पुन्हा एकदा आपण

खळखळून मग हसलो पुन्हा एकदा आपण
देह भान विसरलो पुन्हा एकदा आपण

निर्व्याज असे हसताना सातही मजल्यां वरती
आकाशाला भीडते अपुल्या असण्याची मस्ती
रटाळ आयुष्याची राख ही झटकुन अपुली
विस्तव होऊन आलो पुन्हा एकदा आपण

खळखळून मग हसलो पुन्हा एकदा आपण
देह भान विसरलो पुन्हा एकदा आपण

कोटीचा अचूक माझ्या अर्थ यांना कळतो
इतके जाणूनच मजला आनंद अमाप मिळतो
काढून जुनी ती घटना डोळ्यांना डोळे भीडले
बहोत खूब म्हणालो पुन्हा एकदा आपण

खळखळून मग हसलो पुन्हा एकदा आपण
देह भान विसरलो पुन्हा एकदा आपण

तुषार जोशी, नागपूर