येता जाता
'तुष्की नागपुरी' च्या येताजाता ब्लाग वर आपले स्वागत आहे. या सर्व कविता सोबत दिलेल्या छायाचित्राच्या अनुषंगाने सुचलेल्या कविता आहेत. छायाचित्र डोळ्यासमोर आले त्या वेळेला काहीच न ठरवता जे लिहिल्या गेले त्या या कविता आहेत. सर्व छायाचित्र उपलब्ध करून देणाऱ्यांचा तुष्की नागपुरी मनःपूर्वक आभारी आहे.
मंगळवार, ९ जून, २०२६
मंत्र
गुरुवार, ४ सप्टेंबर, २०२५
(छायाचित्र सौजन्य: गौरी )
मोहरण्याला पुरली असती गालावरची खळी पण
तिचे स्वप्नघन टपोर डोळे रंगाने सावळी पण
.
वरवर बघता कठोर कणखर आतुन प्रेमाचा निर्झर
तिचा होऊनी जगता कळले तिच्यातले बाभळी पण
.
वेचून घ्यावा ती असण्याचा अनुभव बोटांनी अलगद
पुरेल का या माझ्या एका जन्माची ओंजळी पण?
.
हो म्हणताना भान असू दे जगण्याची शिखरे धूसर
असेल उत्कट वाट सुखाची दुःख प्रखर वादळी पण
.
परतुन येणे कठीण आहे मोहाचे कवितेचे घर
एक वेंढळा ऐकत नाही आणि एक वेंधळी पण
.
तुष्की नागपुरी
नागपूर, ४ सप्टेंबर २०२५
बुधवार, २० मार्च, २०२४
रहस्य
.
सोमवार, १० डिसेंबर, २०१८
सण
शुक्रवार, २ फेब्रुवारी, २०१८
रोमांचांचे गाणे
छोट्या छोट्या गोष्टींनाही येते
कुणी सावळी राजस हसते जेव्हा
जगण्याचीही तेव्हा कविता होते
जरा थांबतो वारा थबकुन जातो
गंधभारल्या श्वासांना लय येते
केस मोकळे सोडुन कोणी जेव्हा
बांधायाचे अगदिच विसरून जाते
नकोच पाहुस खोल एकटक वेडे
अनवट नाते मनभर विणल्या जाते
डोळ्यांमध्ये घेऊन सागर पाणी
बघणाऱ्याला अलगद हरवुन नेते
चित्र तुझे साठवतो हृदयामध्ये
रोमांचांचे क्षण क्षण गाणे होते
खुळा बावरा भास तुझा होताना
डोळे मिटुनी भिजून जाणे होते
तुष्की नागपुरी
नागपूर, १ फेब्रुवारी २०१८, २२:३०
मयूरपंखी
क्षण मोहरले जगणे सजले
तू हसल्यावर हृदयापाशी
गोड वेदना जरा जराशी
.
अल्लड वारा करतो खोडी
श्वासांना मग येते गोडी
तू डोळ्यांनी कौतुक होता
रोमांचांची होते कविता
.
केस मोकळे हलती भुरभुर
मनात माझ्या भरती काहुर
सागर संयम वरवर केवळ
आत जणू धगधगते वादळ
.
ऊन सावली जरी ललाटी
तू तर आशा जगण्यासाठी
तू असल्याची जाणिव केवळ
ठरते माझे जगण्याचे बळ
.
तुष्की नागपुरी
नागपूर, १५ जानेवारी २०१८, २१:३०
सोमवार, ९ ऑक्टोबर, २०१७
सौख्यमय सावली
झुगारून सीमेस पोहायचा ध्यास वेडा तिला
.
कळालीच आता असे वाटते त्याक्षणी नेहमी
नवे एक नक्षत्र शोधूनिया बांधते ती झुला
.
तिचे रूप पाहून शब्दांमधे बांधतो नेहमी
नवे रूप घेऊन हमखास ती साद देते मला
.
तिचे केस घनदाट वृक्षापरी सौख्यमय सावली
तिचे ध्येय दुर्दम्य जाणायला सूर्यही थांबला
.
तिला पाहुनी वाटते अंतरी, तुष्किला सारखे
तिचा सावळा रंग वेड्यापरी गोड करतो तिला
.
.
तुष्की नागपुरी
बंगळूर, ०९ आक्टोबर २०१७, ०८:३०
शुक्रवार, १८ ऑगस्ट, २०१७
शनिवार, १३ मे, २०१७
अनुबंध
दरवळणारा सुगंध तू
सावळ्या रूपाचा हृदयाशी
घडलेला अनुबंध तू
.
आखीव रेखीव कोरलेला
सौंदर्याचा प्रबंध तू
उत्कट ओढीचा काव्यमय
ओघवता मुक्तछंद तू
.
आशेच्या सुमनांतुन द्रवलेला
मधुर मकरंद तू
जगण्याचे भान विसरून
उरलेला आनंद तू
.
तुष्की नागपुरी
बिलासपुर-नागपुर प्रवास, १२ मे २०१७, २२:३०
सोमवार, १३ जून, २०१६
ठसा
तुझे हसू तुझी अदा झूळ झुळ वारा जसा
गालावर होई जणू मोरपिशी स्पर्शसा
.
रागावले त्रासलेले जरी डोके तापले
तुझ्या चाहुलीने माझे क्लेष जाती भागले
तुझ्यावर भिस्त माझी तुझ्यावर भरवसा
गालावर होई जणू मोरपिशी स्पर्शसा
.
तुझ्या साधेपणाचा गं दरवळ चोहीकडे
हरवता हसू माझे तुझ्या कडे सापडे
माझ्या मनी पडे तुझ्या असण्याचा कवडसा
गालावर होई जणू मोरपिशी स्पर्शसा
.
खेळकर खोडकर असे तुझे वागणे
तुला आठवत होते रात्र सारी जागणे
काळजात कोरलेला तुझा कायमचा ठसा
गालावर होई जणू मोरपिशी स्पर्शसा
.
तुष्की नागपुरी
नागपूर, १३ जून २०१६, १५:००
बुधवार, १ जून, २०१६
दोन गोष्टी
अरिजित सिंग चा आवाज
आणि तू
.
मी तासंतास बसू शकतो
ऐकत त्याच्या गाण्यांना
आणि आठवत तुला, तुझ्या हावभावांना
.
तुझे बदामी ओठ
आणि ते चष्म्यातून बघणे
आठवले तरीही
अरिजित चे गाणे मनाच्या चेनल वर
वाजायला लागते
आणि त्याचे गाणे रेडियोवर लागले
की पुन्हा तुझी एक अदा आठवते
.
मला अंतर्बाह्य व्यापून टाकणा-या
जीव उधलून द्याव्यात अश्या
जगात दोनच गोष्टी
अप्रतीम सुंदर आहेत
अरिजित सिंग चा आवाज
आणि तू.
.
तुष्की नागपुरी
नागपूर, ०१ जून २०१६, १०:००
रविवार, २९ मे, २०१६
दिशा मुग्ध व्हाव्या अशी सावळी
.
.
तिच्या पावलांना जरी खूप छाले
तरी थांबलेना तिचे चालणे
फुलोनी जगाला फुले गंध देती
तसे गंधवेडे तिचे हासणे
.
तिला लाभलेले जरी लाख काटे
फुले वाटते ती जगाला तरी
तिचे शब्द होतात फुंकर जगाला
जणू तप्त मातीत याव्या सरी
.
तिचे चित्र लावण्य साधेपणाचे
दिशा मुग्ध व्हाव्या अशी सावळी
जरी टाळले तू तरी प्रेम माझे
म्हणे जिंदगीला अशी ती खुळी
.
तुष्की नागपुरी
नागपूर, २९ मे २०१६, १०:००
9822220365
मंगळवार, २४ मे, २०१६
दोन्ही प्रियकर माझे
.
.
सर्वदूर व्यापुनही उरती थोडे माझ्यासाठी
मनात भरती सदैव असती दोघे माझ्या पाठी
आकांक्षांचे सुखस्वप्नांचे नाते अथांगतेचे
समुद्र आणिक आसमंत हे दोन्ही प्रियकर माझे
.
सगळ्यांसाठी अखंड लाटा उधळून तो देणारा
सूर्य दिव्याने अनेक वाटा उजळून हा घेणारा
भरती ओहटी ऊन सरींचे नाते मोहरण्याचे
समुद्र आणिक आसमंत हे दोन्ही प्रियकर माझे
.
उदास असता मी, हसवी ओठांवर घेऊन लाली
भरती होतो कधी गुदगुल्या करतो पाया खाली
साक्षी होऊन करती सांत्वन माझ्या सुखदुःखाचे
समुद्र आणिक आसमंत हे दोन्ही प्रियकर माझे
.
तुष्की नागपुरी
नागपूर, २४ मे २०१६, ०९:००
सोमवार, २३ मे, २०१६
तुझ्या सावळ्या सौंदर्याचा
तरी पहावे वाटत असते तुलाच वेळोवेळी
अता कळाले कसा पतंगा पेट जीवाने घेतो
विणून घेतो ज्योती साठी जाळ स्वतःच्या भाळी
.
तुझे हासणे म्हणजे झुळझुळ धुंद नदीची गाणी
हनुवटीवर खळी जणू की असे सायीवर लोणी
बघता बघता जीव लागतो वितळत वितळत जातो
चेहरा कसला सावळ रंगी जणू कोरली लेणी
.
खट्याळ कथ्थई डोळ्यांमधुनी प्रकाश घरभर पसरे
तुझ्या चाहुली घेऊन येती सौख्याचे क्षण हसरे
तू बोलावे ऐकत जावे विसरून जग उरलेले
तूच उरावे मनात आणिक असो न काही दुसरे
.
तुझे मोकळे केस जणू वेड्या वळणांचा घाट
तुझ्या स्मृतींचा सुगंध उत्कट प्राजक्ताहुन दाट
शब्दांमध्ये तुला बांधूनी जरी उत्सव मी करतो
निशब्दाचा सागर तू तर गहिरा गूढ अफाट
.
तुष्की नागपुरी
नागपूर, २३ मी २०१६,२०:००
मंगळवार, २६ एप्रिल, २०१६
वळण
मला नेहमीच गोंधळात टाकतं
वाटतं कालच पाहून आपण
आनंदलो होतो
तरी आज पुन्हा निरखत रहावसं वाटतं
.
तुझं मोत्यांच्या दाण्यांचं हसणं
माझं आयुष्य प्रकाशमय करतं
सगळं जग अस्पष्ट होत जातं
मागे मागे
तुला आठवत राहणं इतकच फक्त उरतं
.
एक मन म्हणतं सांगूनच टाक
एक मन जरा थांब म्हणतं
माझ्या डोळ्यात तुला दिसतंय का
ठाऊक नाही
मन मनात तुझीच स्वप्ने विणतं
.
तुष्की नागपुरी
नागपूर , २५ एप्रिल २०१६, २३:००
शुक्रवार, २२ एप्रिल, २०१६
उखाणा
मला स्वप्नांचे आभाळ
तुझे हसणे पाहून
होते आनंदी सकाळ
.
तुझ्या सावळ्या रंगाची
मनभावन मोहिनी
तुझ्या अस्तित्वाचा दंश
मनामध्ये पानोपानी
.
तुझी चाहूल रोमांच
तुझे नसणे काहूर
तुझे बोलणे मधाळ
कान नेहमी आतुर
.
रोज मनात उठतो
सूर एका प्रार्थनेचा
तुझ्या ओठास स्फुरावा
उखाणा माझ्या नावाचा
.
तुष्की नागपुरी
नागपूर , २२ एप्रिल २०१६, १०:००
सोमवार, १४ मार्च, २०१६
खळी भोर गाली
सुगंधित होती दिशांचे तुरे
तिचा स्पर्श होता फुलावी अबोली
व्यथा कोणतीही मनाला नुरे
खुले केस आभाळ दाटून येई
खुळा जीव डोळ्यांमधे दामिनी
क्षणे गोठती वेधुनी ठाव घेई
तिझ्या हावभावांतली मोहिनी
तिला पाहुनी वाटते सारखे की
मधाहूनही गोड हा गोडवा
तिच्या आठवांचे तळे पास माझ्या
सदोदीत तेथे सुखांचा थवा
तुष्की नागपुरी
नागपूर, 14 मार्च 2016, 08:30
शनिवार, २६ डिसेंबर, २०१५
ट्रेडीशनल डे
ट्रेडीशनल डे ला
तू साडी नेसून आलीस
आणि मला आपण हरीण असल्याची जाणीव झाली
साधेसुधे हरीण नाही
तर कस्तुरी चे हरीण
ज्याच्याजवळ कस्तुरी असते
एक आंतरिक आत्मिक सुगंध
पण ते कळायला
त्याचा जिवच जावा लागतो
आज तर तू माझा जीव घेतलास
तुला इतर वेळा पाहतांना
तू मनात भरत होतीस
आज मनाला आरपार चिरून गेलीस
तुझ्या त्या साडीमुळे फुलून आलेल्या वसंत वळीवाच्या सरींमधे चिंब होतच होतो
की तेवढ्यात तू मला आंधळा करून टाकलेस
तो आंधळा जो देवाला एक डोळा मागतो
आणि त्याला देव दोन डोळे देतो
तुझ्याकडे कितीवेळ एकटक पाहिले तर
'ओके आहे' याचा विचार सुरू असतानाच
म्हणालीस फोटो काढ ना माझे.
तुझ्या परवानगीनेच...
तुझ्याकडे एकटक पाहण्याचा परवाना
घेऊन, सुरू झाला माझा
तुला अनिमिष डोळ्यांनी पाहण्याचा
तुला डोळ्यात साठवण्याचा सोहळा
एक कौतुक भरून आलं डोळ्यात
की ही अदा, हे साडीमधे
चित्तवेधक वावरणे
हे हिला आधीपासूनच येत होते आणि
मोराने पिसारा फुलवल्याप्रमाणे
एकदम ही आपल्या सगळ्या अदा
घेऊन अशी आली आहे
जसा अचानक पहिल्या पावसानंतर
मृदगंधाने आसमंत भरून जावा
आणि जिवाला एक भारावून टाकणारा
रोमांचक अनुभव मिळावा
आता फक्त सेटिंगच करत राहणार आहेस
की क्लीक पण करणार आहेस
तू हटकल्यावर मी भानावर आलो
मग वेगवेगळ्या ऐंगल ने फोटो
काढतांना जाणवत गेलं की तू
एक केलिडोस्कोप आहेस जणू
प्रत्येक नव्या दिशेने
नवा धक्का देणारी
तू आज तुझं हे रूप दाखवून
या दिवान्याला
जे काही दिलस ते
आणि हा ट्रेडिशनल डे
मी कधी विसरणार नाही
तू तुझे हे साडीतले रूप घेऊन
तेवत राहशील मनभर
आठवणींच्या रूपात
.
.
(देवाशिषच्या कविता / तुष्की नागपुरी)
श्रीनगर, २५ डिसेंबर २०१५, १०:००
सोमवार, २१ डिसेंबर, २०१५
गॉगल
उठून दिसे अजून रांगडा मराठी बाणा
.
गॉगलच्या पाठीमागे भाबडी आशा राहते
तुझी नजर चोरून माझ्याकडेच पाहते
.
चार चांद लावी असा गॉगलचा हा दागिना
दिसे माचोवानी रूप नजरच हटते ना
.
कितीक गॉगल वाले किती पाहिले गॉगल
तुझ्या डोळ्यांवर येता त्याची होतेया गजल
.
तुझे गॉगल घालणे तुझे जबरी हसणे
किती साहजिक आहे मन वेडे पिसे होणे
.
उन्ह तापले सभोती जरी रण रण खूप
शांत सावली घालते तुझे गॉगलचे रूप
.
तुझ्या गॉगल मधून साजे चमक उन्हाची
तुझ्या नजर मिठीत, ऊब हिवाळी उन्हाची
.
तुष्की नागपुरी
नागपूर, २१ डिसेंबर २०१५, १७:००
रविवार, २० डिसेंबर, २०१५
रूप असे की
बघणारा मी आणिक तू ईतकेच उरावे
रूप असे की कणा कणातुन गोड शहारा
अलगद गालांवर फिरणारा मोरपिसारा
रूप असे की श्वासांचे होतात उसासे
मनास सावरण्याला स्वप्नांचेच दिलासे
रूप असे की ऐटीत गागल केस मोकळे
हृदयाची धडधड थांबवू कशी ना कळे
रूप असे की बघता बघता वेडे होणे
खुळ्या सारखे विचारात मग गुंतुन जाणे
तुष्की नागपुरी
नागपूर, १९ डिसेंबर २०१५, २२:००
गुरुवार, १५ ऑक्टोबर, २०१५
नकोसा भाग
आखिव रेखीव घडलेला.
काही नकोसा भाग
तासून बाजूला केला;
की दिसायला लागेन,
माझ्या दिव्य रूपात तुम्हाला
आणि मलाही.
हे नकोसे भाग
काढायला, मी सुरवात करतोय
स्वतःवरच घाव घालून.
नको असलेला...
एक एक भाग बाजूला काढतोय.
मला दुखेल..
वेदनेने विव्हळायला होईल..
मी ओरडेनही,
पण त्यानेच मी तळपत जाईन.
जे उरेल ते दिव्य दिसेल.
समाधानाने बहरलेले,
आनंदाचे अस्तित्व असेल.
.
तुष्की नागपुरी
नागपूर, १५ ऑक्टोबर २०१५, २०:३०
गुरुवार, २४ सप्टेंबर, २०१५
सेल्फी
तू मोबाईल ला जे जे जवळून निरखू दिलेस
तेच मोबाईल चे डोळे
मला मिळालेत पाहताना.
.
आता...
श्वासांच्या अंतरावर येऊन
तुला बघणे होतेय
सेल्फी मुळे
.
ओढ होती आधी...
सेल्फीमुळे;
वेड लागायला लागले आहे.
आणि इतक्या जवळून पाहताना
अस्तित्व
वितळत चालले आहे
.
कुणाला श्वासाच्या
अंतरावर ओढून
मंद हसणे म्हणजे
वाळलेल्या रानात
ठिणगी लावण्यासारखे आहे
नाही का?
तुष्की नागपुरी
२४ सप्टेंबर २०१५, ०८:००
बुधवार, २३ सप्टेंबर, २०१५
खुणा
पुन्हा मी मरावे पुन्हा जन्म घ्यावे कितीदा तरी
तुझ्या हासण्याने उन्हे गार होती उन्हाळ्यातली
फुलारून रोमांच येतो नवा स्पंदनांच्या वरी
खुले मोकळे केस पाहून जागी किती स्तब्ध मी
नटोनी फुलांनी नशीबात यावे किती भरजरी
तुझा तीळ गोंदून जातो मनाला उभे आडवे
तुझ्या काजळाच्या खुणा कोरल्या काळजाच्या उरी
कितीदा बघावे तरी नाच व्हावे मनासारखे
किती जन्म 'तुष्की' जणू नेत्र माझे रित्या गागरी
तुष्की नागपुरी
२३ सप्टेंबर २०१५, ०९:००
मंगळवार, २२ सप्टेंबर, २०१५
सावळ काया
मन आतुर रोज बघाया
कसली मन मोहन जादू
हरते, हसताच मला तू
नजरेतुन बाण जिव्हारी
हसण्यातुन रोख दुधारी
घन राजस केस नशीले
मन कातर कातर झाले
नथ नाजुक लोभस छोटी
मधु भावसुधा तव ओठी
कळले घडले हलक्याने
भिजले मन प्रीत धुक्याने
तुष्की नागपुरी
२२ सप्टेंबर २०१५, २१:००
(वृत्त: मेघवितान - लल,गाललगालल,गागा)
सोमवार, २१ सप्टेंबर, २०१५
तू मला मी तुला
का गं डोळ्यांमधे दाटलेले झरे?
हास्य वाटे जसे मोहरे केवडा
खोल डोळ्यांमधे खिन्नता का उरे?
साचल्याने कसे व्हायचे सांग तू
वाहुदे शल्य ठेऊ नको बांधुनी
हासणे ना खरे फक्त ओठांवरी
हासणे येऊदे थेट डोळ्यांतुनी
दे तुझे शल्य सारे मला होऊदे
दीप वाटेवरी तू मला मी तुला
वेल झाडास का भार होते कधी?
रोम रोमातुनी हास माझ्या फुला
तुष्की नागपुरी
२१ सप्टेंबर २०१५, १८:३०
सोहळा जाणिवांचा
सुगंधापरी भारते जीव घेते
तुला आठवोनी असा गुंग होतो
मलाही कळेना कधी भान येते
तुझा सूर्य येताच माझ्या क्षितीजी
पहाटे परी सोहळा जाणिवांचा
विचारांस झाली तुझी घोर बाधा
मनी मोर वेडा तुझ्या पावसाचा
तुझा छंद आनंद देई असा की
अता कष्ट ते थांबले शोधण्याचे
तुला जाणुनी ध्येय दाटून आले
तुझे नाव जन्मा वरी गोंदण्याचे
तुष्की नागपुरी
२१ सप्टेंबर २०१५, ०८:००
बुधवार, १५ जुलै, २०१५
किल्ला
माझ्याकडं बघुन मगापासनं
आधिच सावळ्या रंगाची भूरळं
त्यात मोकळ्या केसांनी जाचणं
तुला पाहिल्या पासुन बये गं
दुनिया ऑऊटॉ फोकसं झाली
किती छटा मी टिपल्या तरीही
तुझ्या अदेची सर ना आली
रूप तुझे केवढे गनीमी
सांभाळता आले ना स्वतःला
गुंतलो रायगडाची शपथ
तुझा झाला हा हृदयाचा किल्ला
तुष्की नागपुरी
नागपूर, १५ जुलै २०१५, ०८:००
मंगळवार, १४ जुलै, २०१५
रूप बिलोरी
चित्त पाखरू फसले गं
कुठं जाईना काही खाईना
बावरल्यागत बसले गं
बट माथ्यावर, सळसळणारे
नाग मनाला डसले गं
जीव बघूनच विरघळलेला
भान तयाला कसले गं
नजर रोखूनी तुझे पहाणे
बाण दिलावर धसले गं
तू हसल्यावर घाव बिथरुनी
खोल गोड ठसठसले गं
तुला पाहता नशीब माझे
धुंद होऊनी हसले गं
ओवाळावा जीव मनातून
विचार असले तसले गं
तुष्की नागपुरी
नागपूर, १४ जुलाई २०१५, ०१:००
मंगळवार, ३ मार्च, २०१५
हिरो
घनदाट मिशी ला रे
थोडा थोडा हात होता
आपल्या त्या विशी चा रे
.
कसे हसता खेळता
दोन नव्हे एक झालो
तुझ्याशिवाय जगणे
कधी नकोच म्हणालो
.
किती तरी पावसाळे
चाललो आयुष्यवाट
तुझी मिशी पाहिलीकी
आठवते सुरवात
.
तुझी अनेक रूपे मी
पाहिल्या रे किती अदा
तरीही अजून मन
तुझ्या मिशीवर फिदा
.
तुझा पहिला प्रभाव
नव्हे कधी सरायचा
घनदाट मिशीवाला
हिरो तूच आयुष्याचा
.
तुष्की नागपुरी
नागपूर, ०३ मार्च २०१५, ००:००
झुळुक
निनावी भूल, जगाच्या साठी
तू अनवटशी चाहूल
हवासा पूल, मनाच्या काठी
.
तू सळसळणारे नाग
किती अनुराग, मुक्त केसांचा
तू पहाटभोळी जाग
अनावर राग, धुंद श्वासांचा
.
तू मंद झुळुक आगळी
कळी पाकळी, खुलाया लागे
तू गूढ ओढ सावळी
वेड वादळी, जिवाच्या मागे
.
तुष्की नागपुरी
नागपूर, ०३ मार्च २०१५, ०८:००
मंगळवार, २४ फेब्रुवारी, २०१५
खळी
तुझी खळीच लाजवाब
बाकी साऱ्या सुंदर तरी
अतुलनीय हिचा रूबाब
.
तुझी खळी काळजाला भूल
तुझी खळी निसरडा कडा
नजर पडताच घसरतोच गं
पाहणारा प्रत्येक बापडा
.
टपोर डोळे अवखळ केस
वेड लावते खेळकर अदा
तू हसताच उमलते खळी
जन्मच सगळा होतो फिदा
.
तुष्की नागपुरी
नागपूर, २४ फेब्रुवारी २०१५, २०:३०
भुरळ
पुन्हा नवं सुचतं
तुझं असणं रोजचचं तरी
पुन्हा नवं असतं
.
मला वाटतं कळलीस मला
तरी नव्याने छळतेस
पुन्हा अनोखी अदा होतेस
रोज नव्याने कळतेस
.
कधी केसांची भुरळ घालतेस
खळीची कधी डोळ्यांची
कधी 'स्टुपिड' म्हणून करतेस
मधुर सुरवात दिवसाची
.
कायमचाच गोंदला गेलाय
तुझा विचार मनात
तुझ्या असण्याचा सुगंध भरलाय
माझ्या क्षणा क्षणात
.
तुष्की नागपुरी
नागपूर, २४ फेब्रुवारी २०१५, १०:००
वसंत ऋतू
छे छे नाही जमलं
तुझं दिसणं या शब्दात
बांधता येईल कसलं
पार अमर्याद आहे
तुझं दिसणं तुझं असणं
तसा अन्यायच होईल
तुला शब्दात बांधून ठेवणं
तुझी खळी तुझे डोळे
त्यांचे माझ्यावर वार
तू दिसताच हरवून गेलोय
खरंच कुणालाही विचार
जीव वेडा होतो तरी
अशीच हसत रहा तू
माझ्यासाठी कायमचाच
मग असतो वसंत ऋतू
तुष्की नागपुरी
नागपूर, २४ फेब्रुवारी २०१५, ०८:३०
सोमवार, २७ ऑक्टोबर, २०१४
तुझे हसणे
भरे सातही रंगांनी, माझे आयुष्य हरखे
.
तुझे हसणे निर्मळ, तुझे हसणे आनंद
तुझे हसणे, चोरून, मला पाहण्याचा छंद
.
तुझे हसणे पाहून, क्षण क्षण होई खास
सुखमय होतो मग, दिवसाचा हा प्रवास
.
माझ्या कडे पाहून तू, हसतोस जेव्हा जेव्हा
काळजाचे होते पाणी, तिथे तिथे तेव्हा तेव्हा
.
.
तुझे हसणे भरते, हसू माझ्याही ओठात
दरवळे रोम रोम, दीस सुगंधी होतात
.
आठवत राही सदा, ढब तुझ्या हसण्याची
तुझ्या नजर मिठीत, ऊब हिवाळी उन्हाची
.
तुष्की नागपुरी
नागपूर, २७ ऑक्टोबर २०१४, ०८:३०
बुधवार, १ ऑक्टोबर, २०१४
छाप
मी म्हणतो तुझ्या सारखा
भोळा कसा? विचारल्यावर
मी म्हणतो तुझ्या सारखा
.
कुरळे कसे? विचारताच
मी म्हणतो तुझ्या सारखे
हळवे कसे विचारताच
मी म्हणतो तुझ्यासारखे
.
अल्लडपणाच्या व्याख्येतही
मी तुझेच नाव घेतो
वेड लावणाऱ्या लोंकातही
पहिले तुझेच नाव देतो
.
तुला पाहिल्या पासून जगच
तुझ्या पासून सुरू होतयं
सावळ्या रंगाची कुरळ्या केसांची
छाप पाडून जीव घेतय
.
तुष्की नागपुरी
नागपूर, ०१ ऑक्टोबर २०१४, ०८:५०
शनिवार, २७ सप्टेंबर, २०१४
फोन
सोमवार, २२ सप्टेंबर, २०१४
पऱ्यांची परी
तू पऱ्यांची परी
कप्पाळावर हासुनी तु
हात मारला तरी
.
गोड बोलतेस तू
लागतो लळा तुझा
त्यातही कहर असा
रंग सावळा तुझा
.
ती मुजोर बट तुझी
केवढी तिची मजल
हासतेस त्याक्षणी
भासतेस तू गझल
.
~ तुष्की नागपुरी,
नागपूर, २२ सप्टेंबर २०१४, २०:३०
बुधवार, १७ सप्टेंबर, २०१४
व्याख्या
.
लाख लोकांनी जरी कित्येकदा लिहिले तुझ्यावर
तू जशी आहेस त्याची धार ना येई कशावर
.
तू जरी उच्चारले नाही तरी त्याला कळाले
बोलले डोळे तुझे अन ओठ फसले हासल्यावर
.
छान दिसण्याच्या किती व्याख्या जुन्याश्या पाडते तू
एकदा टी शर्ट पिवळा जिन्स डेनिम घातल्यावर
.
मन भरेना पाहण्याने उलट लागे ओढ अजुनी
काळजाचे कोण जाणे काय होइल लाजल्यावर
.
पौर्णिमा होई तुझ्या अल्लड पणाने पाहण्याने
मुग्ध होती गात्र सारे त्या सुखाच्या चांदण्यावर
.
तुष्की नागपुरी
नागपूर, १७ सप्टेंबर २०१४, १०:००
मंगळवार, १६ सप्टेंबर, २०१४
हट्टी
समोरून येतात विरून जातात
पण तुझा चेहरा फारच हट्टी आहे
मनात असा काही जाऊन चिकटलाय
तो मनातून जातच नाहीये
सावळा रंग इतका केमिकल लोचा
करू शकतो हे वाटलेच नव्हते
आणि त्वावर उठून दिसणारी तुझी नथ
माझ्या काळजावर ओरखडे पाडतेय गं
हसतेस काय?
.
हो पण तुझ्या हसण्यानेच
मिटताहेत किती तरी
सुनसान क्षणांचे, एकट्या रात्रींचे दंश
तुझ्या हसण्याच्या प्रकाशाने
भरतोय माझा गाभारा
जग बदलणारा, कमाल आहे
लाघवी तुझा चेहरा
तुझं असं समोर येणं
मी योगायोग कसा मानू?
तू होऊन आली आहेस
आनंदाची, आशेची खूण जणू
.
तुष्की नागपुरी
नागपूर, १६ सप्टेंबर २०१४, ११:००
शनिवार, २१ जून, २०१४
मराठमोळे
दागिन्यास येतेय तुझ्या त्या हसण्यानेच उभारी
.
ओठ पाकळ्या तांबुस गालांवर हा खळीचा भास
केसांचे हे झुळझुळ रेशिम पसरे मंद सुवास
तुला पाहता भक्त विठूचा विसरून गेला वारी
दागिन्यास येतेय तुझ्या त्या हसण्यानेच उभारी
.
टपोर डोळे पाहून त्यांना हृदयी जादू होता
किती कवींनी केल्या असतील कविता येता जाता
तुला पाहण्या चंद्र सूर्य पण येती तुझिया दारी
दागिन्यास येतेय तुझ्या त्या हसण्यानेच उभारी
.
~ तुष्की,
नागपूर, २१ जून २०१४, २१:००
शुक्रवार, २० जून, २०१४
यामिनी
.
.
ही यामिनी
ही खूप छान लिहिते
कधी हळव्या तर कधी कणखर शब्दात
वास्तवाचे भान लिहिते
.
ही कविता म्हणते ना
तो असतो भावनांचा सण
जी ऐकतोय ती पण असते कविता
आणि जी पाहतोय ती पण
.
संवेदनशील इतकी
की देवालाही विचारते जाब
वाचता वाचता काटा आणतो
असा हिच्या मुक्त शब्दांचा रूबाब
.
ही टिपते आसपासचे कारूण्य
मांडत राहते मार्मिक शब्दात
कधी विरहात आर्त होते
तर कधी घणाघाती वज्राघात
.
हिची गरूडभरारी पाहून
अचंभित होतात जेष्ठ श्रेष्ठ कवी
इतकं वळणदार लिहिते की
हिची कवितांची वही बघायलाच हवी
.
~ तुष्की
नागपूर, २० जून २०१४, २१:३०
आयुष्य घडवणाऱ्या मुली
फसवे आहेत गं
कोणत्यातरी सिनेमात
कोणत्यातरी नाटकात कादंबरीत
वाचलेल्याच डायलाग मधून
काहीतरी मी बोलत असेन
पण आज एक मनापासून सांगतो
कोणतेही शब्द वापरले ना
तरीही त्यातून व्यक्त होणारे
आज माझे हृदय आहे
मनात तीव्रतेने येते आहे की
आज तुला मनापासून, काही सांगायचे आहे
.
मी आधीही जगतच असेन गं
पण तुला पाहिले ना...
त्या क्षणापासून माझे, खरे जगणे सुरू झाले
सगळं काही तेच तर दिलेय तुला त्याने
अनेक मुलींना दिलेय तसेच
एक गोजिरे नाक
बोलके डोळे
रेशिम केस, मोत्यांसारखे दात
अलवार ओठ
सुडौल बांधा, पण हे सगळे
एकत्र जोडताना त्याने तुझ्यात
जी कमाल टाकलीये ती
त्यालाही पुन्हा कधीच म्हणजे कधीच
जमलेली नाही
तुझ्या बघण्यात तुझ्या असण्यात
जी विलक्षण ओढ आहे
विलक्षण लावण्य आहे
ते पुन्हा तो कुठेच टाकू शकलेला नाही
.
मला वाटायचे मी कोणत्यातरी
मुलीचे हृदय नक्कीच जिंकणार
माझ्यामागे माझे प्रेम पाहून
कोणी तरी नक्की बेहद्द फिदा होणार
पण एका धन्य दिवशी माझ्या जगण्यात
तू आलीस....!
आता मला ..
जगाकडून कोणत्याच अपेक्षा, राहीलेल्या नाहीत !
.
तू असल्याने
तुझ्या दिसण्याने जे मिळालेय
ते इतके आहे
की आता मला तुझ्याकडूनही काही नको
मी नास्तिक होतो गं
पण त्याने तुला घडवून
जे काही दिलेय ना
त्याने मी भक्त झालो आणि
असा भक्त ज्याला काही
मागायचीच गरज उरलेली नाही
मला जे मिळायचं
ते भरभरून मिळालं
आता तुझ्यावर प्रेम करणं
हे श्वास घेणच झालंय
आणि आनंद इतका गहन आहे
की हा आयुष्यभर पुरणार आहे
.
तुझ्या डोळ्यात मला जे दिसलंय ना
ते स्वप्न मीच आहे याची
मला खात्री आहे
तुला कळेल तेव्हा तू धावत येशील
तोपर्यंत इथूनच तुझाच
.
मी
.
~ तुष्की
नागपूर, १९ जून २०१४, २३:३०
बुधवार, १८ जून, २०१४
इतकी सुंदर
चंद्र तुला पहायला थांबत असेल
हिला इतके सुंदर का केले
देवाजवळ गाऱ्हाणे सांगत असेल
.
तू इतकी सुंदर आहेस
की पाहणारा कवी होत असेल
तुझ्या प्रत्येक अदेला टिपण्यासाठी
क्षणाक्षणाला कविता लिहित असेल
.
तू इतकी सुंदर आहेस
प्रत्येक तरूण तुझ्या हृदयात
राहायची स्वप्ने पाहत असणार
आणि लग्न झालेले
सगळे सतत हळहळत असणार
.
तू इतकी सुंदर आहेस
सर्व मुलींना वाटत असेल
अन्याय झाला
इतकं नखशिखांत सौंदर्य
हिलाच कशाला?
.
तू इतकी सुंदर आहेस
की मीच हळवा होतोय
तू सतत आनंदी रहावेस
म्हणून प्रार्थना गातोय
.
तू इतकी सुंदर आहेस
की मला थांबताच येत नाहीये
कितीही लिहिले तरी वाटते
शब्दात मांडताच येत नाहीये
.
तुष्की
नागपूर, १८ जून २०१४, ०८:३०
मंगळवार, १७ जून, २०१४
ऋण
हे तुला बघून कळावं
आणि झपाटणं काय असतं
हे मला बघून
.
तुझ्या काजळ भरल्या
सागर गहिऱ्या डोळ्यांचा वार
मी कसा झेलू कळे पर्यंत
तू असं काही गोड हसावंस
की माझ्या अस्तित्वातले सगळे
अणू रेणू एकाचवेळेस रोमांचावेत
.
आणि
हे असे मोकळे केस सोडतात का?
आजुबाजूचे सगळे जग
झपाटल्या जातेय
वे डे होतेय याची तुला काही कल्पनाच
नाही ना?
.
ती तुझी नाजुकशी
कपाळावरची काळी बिंदी
तिच्या मुळे होणारी माझ्या
हृदयाची जलद गती...
.
कसे घडवले असेल त्याने
हे अप्रतीम शिल्प?
तुला पाहून त्याने स्वतःलाच टाळी दिली असेल का?
नाचला असेल आनंदाने
.
शब्दच नाहीत गं
तुझं वर्णन करायला
हे विलक्षण लावण्य पाहण्याला
त्याने मला डोळे दिलेत
या एका कारणासाठी
मी त्याचा आजन्म ऋणी आहे
.
~ तुष्की
नागपूर, १७ जून २०१४, २२:३०
सोमवार, १६ जून, २०१४
श्वास वेडे
होतात श्वास वेडे, थांबून काळ जातो
.
कानात तारकांचे, तू डूल घातलेले
गालावरी मधाचे, साठेच ओतलेले
डोळ्यात भाव गहिरा, घेऊन खोल जातो
होतात श्वास वेडे, थांबून काळ जातो
.
रंगात सावळ्या या, जादू किती असावी
पाहून काळजाची शल्ये ही दूर व्हावी
वेधून काजळाचा कमनीय बाण जातो
होतात श्वास वेडे, थांबून काळ जातो
.
ओठात अमृताचे, दिसती हजार साठे
केसात गंध घ्याया, वारा अधीर वाटे
प्रत्येक श्वास तुझिया, स्मरणात खास जातो
होतात श्वास वेडे, थांबून काळ जातो
.
~ तुष्की
नागपूर, १६ जून २०१४, १०:००
रविवार, १५ जून, २०१४
वेडाबाई
तशी काही गरज नव्हतीच
शाळेपासून एकत्र खेळलेलो आपण
पण..
काल तुला फ्रेंडशीप बॅण्ड घातला ना
तेव्हा पासून सगळेच बदललेय
.
तुझे प्रसन्न हसणे माझ्या
मनातून काही जातच नाहीये
मी तर सगळेच तुला सांगते
हे कसं सांगू
की तुला पाहून आजकाल
धडधड वाढते आणि गाल लाल होतात
.
तू एकदा म्हणालास ना
की काय वेडाबाई
एखादा बायफ्रेंड बनवला की काय?
तो कसा बनवतात
मला माहित नाही बाई
पण आजकाल नावासमोर
तुझे नाव लिहून पाहावेसे वाटते
.
तुझ्या केसातून
एकदातरी हात फिरवायची
इच्छा होतेच आजकाल
आणि तू पण असा आहेस ना
माझ्या डोळ्यातली चमक
बदललेले बघणे तुला कळत नाही का रे?
.
~ तुष्की
नागपूर, १५ जुलाई २०१४, २३:३०
शनिवार, १४ जून, २०१४
ओढ
आगळी ओढ ही लागली
मी स्वतःच्याच प्रेमामध्ये नाचते गं
चपळ मन उडते गं,
धरले तरी पळते पळते गं
रोज फुलांनी सजते आणिक
काजळ लावते अपुल्या तालात गं
तारूण्याच्या वेशीवरती
पसरते लाली हसता गालात गं
मी मस्त मयुरी होते
पाऊस होऊनी ये तू
तुझी वाट व्याकुळतेने पाहते गं
चपळ मन उडते गं,
धरले तरी पळते पळते गं
शब्दांच्या पंखावर बसुनी
माझी भरारी कवितांच्या गावी
मुक्तछंद मोहतो मनाला
भाव मनातले गुंफाया लावी
मोकळे व्यक्त मी होते
ऐकाया येशील ना तू
आता कवितांच्या गावामध्ये राहते गं
चपळ मन उडते गं,
धरले तरी पळते पळते गं
खुणावते हे जीवन मजला
स्वप्नांची किती शिखरे गाठायची
कुणास ठाऊक कधी कुणावर
जीव जडायचा हृदये भेटायची
मी सरिता खळखळणारी
तू सागर माझा हो ना
मन मीलनाचा गोड क्षण मागते गं
चपळ मन उडते गं,
धरले तरी पळते पळते गं
~ तुष्की
नागपूर, १४ जून २०१४, ०९:३०
गुरुवार, १२ जून, २०१४
तुझ्यात काहीतरी आहे..
जे सांगताच येत नाही
पण हृदयाची धडधड माझी
सर्वांना ऐकू येई
.
तुझ्यात काहीतरी आहे
डोळ्यात खोल दडलेले
कितीतरी स्वप्नांचे पक्षी
उडण्यासाठी अडलेले
.
तुझ्यात काहीतरी आहे
जे माझे गणित चुकवते
आधीचे सुंदर दिसण्याचे
सगळे ठोकताळे हुकवते
.
तुझ्यात काहीतरी आहे
ज्यामुळे मीच बदलतोय
तुझ्या नजरेत येण्यासाठी
माझा अणू रेणू उसळतोय
.
तुझ्यात काहीतरी आहे
जे फक्त बघत रहावं
या जग विसरण्याच्या
अनुभूतीतच जगणं व्हावं
.
तुझ्यात काहीतरी आहे
जे कुणाजवळच नाही
सावळ्या रंगाच्या जादूने
जणू नटलेली काया ही
.
तुझ्यात काहीतरी आहे
जीव ओवाळावा असं
कृष्णाच्या बसरीने गोकूळ
मुग्ध व्हायचे अगदी तसं
.
तुझ्यात काहीतरी आहे
जे दिशांना प्रभावित करतं
किती क्षणांच्या सोहळ्याचं
मोहरण्याचं कारण ठरतं
.
~ तुष्की,
नागपूर, १२ जून २०१४, २३:००
शुक्रवार, ६ जून, २०१४
पाऊस तुझा
मन मोहते, वेड लावते, रूप देखणे
.
आवडणारा, तांबुस जरा, रंग सावळा
केस मोगरा, गोड चेहरा, भाव सोवळा
.
पाहता क्षणी, आपच मनी, दाद निघाली
झळ उन्हाची, गार वार्याची, झुळुक झाली
.
तुझे असणे, करी जगणे, ताजे तवाने
सुख भरते, चिंब करते, तुझे चांदणे
.
नाही नटणे, तरी दिसणे, जणू अप्सरा
पाऊस तुझा, जन्मच माझा, मोर नाचरा
.
नकोच गडे, कुणाच कडे, आता बघणे
आठव तुझे, विचार तुझे, झाले जगणे
.
~ तुष्की,
नागपूर, ०६ जून २०१४, १७:३०
बुधवार, ४ जून, २०१४
योग
पाहताना अन् फिटावे डोळियांचे पारणे
छेडता तू तार हरते देह आणिक भान ही
अटळ आता नादवेडे चित्त माझे गुंतणे
.
चेहरा आरक्त हाती शोभते गीतार ती
साधती संगीत दोन्ही हात तन्मय नादती
केस करती नृत्य वाऱ्यावर मनावर राज्य ही
वेड लावी ही अदा धडधड जलद व्हावी किती
.
कोरसी हृदयात झंकारून तारा गीत तू
ऐकता अमृत स्वरांचे बदलतो माझा ऋतू
श्वास धरतो ताल आणिक वेदना होते तरल
नादमय हा जन्म होतो मानसी उरतेस तू
.
गोड हा संभ्रम किती मी ऐकू की पाहू जरा
ना घडे हा योग नेहमी दुग्ध आणिक शर्करा
.
~ तुष्की
नागपूर, ०४ जून २०१४, २०:३०









































